Paulina Gurska – GCZ

23 września – właśnie dziś obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Języków Migowych. Z tej okazji składamy najserdeczniejsze życzenia wszystkim osobom, które komunikują się za jego pomocą.

 

Języki migowe powstawały niezależnie w wielu krajach, były to oddolne inicjatywy ludzi niesłyszących. Głusi nie posługują się jednym, wspólnym, uniwersalnym kodem. Języki migowe różnią się od siebie i są często wzajemnie niezrozumiałe. Dobrym przykładem mogą być tu języki migowe ze Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii – są zupełnie inne, mimo, że języki mówione w tych krajach są praktycznie takie same.

Język migowy nie ma wiele wspólnego z żadnym z języków mówionych. Dla większości Głuchych język pisany nie jest językiem pierwszym, dlatego może się zdarzyć, że osoby niesłyszące, pisząc np. SMS-a, zrobią to zupełnie nieskładnie. Język migowy ma inną składnię niż język pisany. Nie można też dosłownie przekładać tego, co mówimy na to co chcemy zamigać. Przykład: „jadę nad morze” w języku mówionym zostanie zamigane jako kombinacja dwóch wyrazów: „jechać”, „morze”.

Język migowy, dzięki uchwaleniu dyrektywy Unii Europejskiej z dnia 25 października 2011, został uznany za język urzędowy w państwach członkowskich UE. Najważniejsze artykuły tej dyrektywy mówią m. in. o:

  • prawie do swobodnego korzystania z wybranej przez siebie formy komunikowania się,
  • możliwości korzystania z pomocy osoby przybranej w celu komunikacji,
  • zapewnieniu możliwości bezpłatnego skorzystania z pomocy wybranego tłumacza języka migowego lub tłumacza-przewodnika.

Polski Język Migowy jest naturalnym, oddolnie wykształconym i przekazywanym z pokolenia na pokolenia sposobem komunikowania się Głuchych. Jest pełnowartościowym językiem, który posiada własną gramatykę i pozwala na pełną ekspresję osobom go używającym. Przypadający dziś Światowy Dzień Języków Migowych to doskonała okazja, aby przybliżyć kilka dotyczących go faktów. Może to być również dobry dzień, aby zacząć się go uczyć. Na początek podstawy: „dzień dobry”, „do widzenia”, „proszę” i „dziękuję”. Powodzenia!